Senle geçen her günüm, aşk değil kan davası
Dünle baş edemeden korkulu yarındayım
Her halin sanki savaş, sanki bir cenk havası
Her zehrine zebunum, katlanmak zorundayım.


Sen dünyada esaret, sen işkence, sen sürgün
Sen rüyada müebbet, senle asır bir tek gün
Seni öpüp koklamak, sevişmek mi ne mümkün
Ben hala o busenin közlenen korundayım.

Düşmanıma dert yanma, sakın ha, benden sakın
Beni deli saymaya ne aklın var ne hakkın
Neyleyim, ne yapayım, çocuktan farksız aklım
Ben çaresiz bir aşkın yalan baharındayım

Felek elim bağladı, çekti aşk ülkesine
Sevdanın seferinde işler gitti tersine
Ne bahara inandım ne kuşların sesine
Ben güz kokan bir aşkın buz tutan bağrındayım.

Poyrazın dallarıma vurup kırsa ne çıkar
Hasretin can evime döşek serse ne çıkar
Neden yeşil gözlerin bana yalandan bakar
Göremezsin bebeğim, senden çok derindeyim.

Gün gelir de gidersen, hoşça kal bile deme
Dokunma gözyaşıma, akıp gitsin elleme.
Mesafeler koyup da kurtulurum belleme
Gölgen gibi peşinde, bir adım gerindeyim.

Sen anasının gözü, sen ki kaçın kurası
Gönlünde yer etmenin ömre eşit kirası
Ne gözümde açlık var ne de ekmek parası
Hayat mücadelemin en dertli yerindeyim

Sen bana bir sillesin, vur ki adın yakışsın
Bu kör kıvrak alemde sen gözünü açmışsın
Allah yürek verirken sen gözünden kaçmışsın
Senin yerin aşikar, ben senin nerendeyim?

Dört mevsim sallansam da ince bir dal ucunda
Düşsem, düşmem ardına, her daim berindeyim
İnanmazsan her akşam fal baktır avucunda,
Kalbinde değilsem de, ipeksi derindeyim.

BAYRAM MECİT 1999