Bir gün ortası duydum
O güzelim bogaziçi kokulu sesi
Gözlerinde deniz mavisi
Yüreğinde güvercin ürpertisi
Anladım İstanbul un sesi
Sen evet sendin
Kız kulesi hikayesi

Çınlıyordu kulaklarım
Senin sesindi
Hissediyordum nefesini
Titriyordum
Tutamıyor dokunamıyor
Duyamıyor heyecanlanıyordum

Ama tutunacak vurulacaksın
O sese
Kim bilebilirdi.
Sormadım,soramadım niye neden
Sanki büyü bozulacaktı
Konuşamadım
Sustum.

O gün çöl Ankara’nın ortasında
Sanki bende yedi tepeli bir İstanbul dum
Bedenim uçsuz bucaksız bir deniz
Kalbimin bir köşesi Sultanahmet
Gözlerim mavisiydi marmaranın

Benzemiyordu geçmişe,eskilere
Alışkanlıklarımdan öteydi
Başka bir şeydi bu
Tanıyordum,varlıgmdı
Varoluşum,belkide sebebi

O ses ben oldu,benliğim oldu
Evim,odam sıcaklığım
Sonra can oldu canım,ömrüm bedenim
Anladım ki şimdi
Asıl şimdi ben ben oldum
Senle.....



Kamil Tan
07.11.2012