gün doğumundan yansıyan ışıkla aydınlandı yüzüm
ışığı aniden fark edip
bir parçası olmanın özlemiyle
sarsıldı yüreğim


benim için
ışık kadar elzem
buğulu gözler kadar dokunaklı
şanssızlık kadar izah edilemezdi
tüm kaygıları uzaklaştıran varlığın


mavi kanatlı bir kelebek ruhum
devrederken mahreğinde güzelliğinin
dursun zaman şol demde
etrafa köpükten balonlar saçan
bir film gibi
geçip gitmesin


sisli bir akşamım
puslu ve ıssız bir limanım
sensizliğimde
dalgalardan devşirdiğim ezgimi
hayaletlerin tınısında mırıldanıyorum önce
tutku dolu sözlerle
yakarışlarla beziyorum sonra


Sesimi duyduğunda
Sesini duyduğumda
Ok yaydan çıktığında
buluşsun ruhlarımız
gün berisinde, kavakların altında
oluğunda o eski değirmenin
dökülelim yağmur olup
can olalım filizlere
zaman dışılığında cezbemizin


sen benim esin kaynağım
ben senin limon şekerin
limon ki güneşe tutkun,
nice ışk ister
ne kadar çeksem seni içime
dinmeyecek özlemim.






Barba