Ey canımı yakan sevgili,
Müzmin bir illet sevdan başıma,
Bir seni gören gönlümün kadrajına,
Acılar yağdırdın ki dayanılmaz!
Olurda üzüldüysen canımın yanışına,
Alışkınım, korkma!
Bu beni ilk sırtımdan vuruşun değil!

Ey sevgili unutma,
Bu ilk canımdan can, alışın değil!

Ey beni bana küstüren sevgili,
Gene inanmak istedim yalanlarına.
Şu gözlerimin derinine, derinden baksan da;
Anlasan!
Biçare yüreğim binlerce parça!
Olur da üzüldüysen parçalanmama,
Alışkınım, korkma!
Bu beni ilk yerle bir edişin değil!

Ey sevgili unutma,
Bu ilk canımdan can, alışın değil!

Ey günlerimi geceye, gecelerimi cehenneme döndüren sevgili,
İşte sayende işkence bir gece daha!
Sigaramın her dumanına,
Kadehimin her yudumuna
Sebep olacak kadar ne yaptın bana!
Olurda üzüldüysen ızdırabıma,
Alışkınım, korkma!
Bu ilk uykusuz gecem değil!

Ey sevgili unutma,
Bu ilk canımdan can, alışın değil!

Ey cennet görünümlü ateş sevgili,
Kor alevlerinin kapısını mı açtın bana!
Nasıl bir vicdanla büktün belimi,
Olurda üzüldüysen açtığın yaraya,
Alışkınım korkma!
Bu ilk boynumu eğişin değil!

Ey sevgili unutma,
Bu ilk canımdan can, alışın değil!

Ey gülüşüme düşman sevgili,
Gözyaşım hayat mı veriyor sana!
Mutluluk vaadiyle girdiğin cihanıma,
Talan vurdun ki inşaası imkansız!
Olur da üzüldüysen yarattığın enkaza,
Alışkınım, korkma!
Bu beni ilk virane edişin değil!

Ey sevgili unutma,
Bu ilk canımdan can, alışın değil!