Van’da koptu acı dolu bir figân,
Yandı yürek, ağladı bütün cihan.
Dualarla kenetlendi her insan,
Van’ın derdi hepimizin derdidir.


Yıkıldı ev, dağıldı nice ocak,
Sessiz kaldı umut veren sokak.
Küçük yavru kaldı soğuk toprakta,
Her can bize Yüce Hakk’ın emridir.


Kardeş oldu millet o kara günde,
Yardım aktı dört bir yandan bir günde.
Acı yazdı tarih o sonbaharda,
Sabredenin mükâfatı vardır.


Dünya fanî, kalmaz elde serveti,
Kimse bilmez yarınını, vakti.
Mal da mülk de geçer bir gün elbet ki,
Bâki kalan güzel amelidir.


Sure-i Zilzâl söyler hakikati,
İbret alsın gören her bir ümmeti.
Sarsan Allah bilir her hikmeti,
Kulun işi sabır ile şükürdür.


Anaların yüreğinde kor kaldı,
Babaların gözyaşına yaş doldu.
Her bir feryat semalara yükseldi,
Rahmet diler gönlümüzün dilidir.


Birlik olduk, sardık bütün yarayı,
Paylaştık biz ekmeğimizi, aşı.
Kardeşliktir ayakta tutan bizi,
Sevgi bizim en büyük sermayedir.


Rabbim böyle acı verme bir daha,
Huzur nasip eyle aziz vatana.
Rahmet eyle göçen bütün kullara,
Van depremi unutulmaz derstir.

25.08.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ