ey ruhumun semasındaki yıldızları söndürmeye uğraşan güzel
git sen çiçeklerinle oynaş, gönlünü sarartmasın bedenimle fikrimi üleştiren gazel

sırr-ı tecellim ayyuka çıkmaz kırsanda mey dolu tesdimi
düşünmez misin maşuk’un feryadı, aşığın nefesini kesti mi

ey içimden akıp geçen kör nehirlerin suskun efendisi
söyle kendinde kaybolana nasıl rehber olur yine kendisi

eşkinci ruhum gelip gönlünün surlarına dayanmış
herşeyden el etek çekip, yalnız senin nurunda yanmış

tenimin altından kabarıp kendini atan tuzlu su
kirpiklerimden topuklarıma yürür seni bulamama korkusu

işte sonlu olmamanın garebe çalması bu değil de nedir
tek dostum, beni yokluğumla kabullenip üstüne seren sedir

tutki elim harın ile bir parça cana gelsin
aşk-ı meftunum koyverde bir yol canana gelsin

gecenin karasından, bir dem gider günün sarısına
oturupta bir daha mı yanayım ömrümün sensiz giden yarısına

ey gönüller sultanı, gönlümün sultanı, ruhumdan üfürdüğüm ney’sin
düş müsün, gerçek misin, melek misin, peri misin neysin



ALİ RIFAT ARKU
02/10/2012
İSTANBUL