Ağlama Saatleri



Piyano tuşları misali yorgun ve boğuk yankılanıyorum sessizlikte
Ruhum gölgelerin duvardaki göçmen kokusu ki rutubetli
Her sokak bir sanma dili kadar yalnız ve kalabalık
Müptelası olduğum kelimeler bile
bir gurur tiyatrosunda sefilleri oynuyor, yüzsüzlüğü şiirlere dönük
Bu aşkta kimse ölmeyecek diyor cılız bir ses
Kendine döndürmüş gecemin karanlığını
İç sesimin kekemeliğinden doğan çocukluğumdan habersizce
feri sönmüş mum esintileri kadar acılarımı ısıttığını bilmeden

Uzaklaşacağım bir uzaklık daha eklendi hayat hikâyeme
hepsi bu söyleyebileceğim yaşama(ma)k üzerine


Kırmızısını boyayan hıçkırıklar


Daha koyu öpemediğim için seni özür dilerim
Ki her kırmızı teninden yaratılmış gibi duruyordu evrende
Memelerinin ucundan düştüğümü
Elma şekerlerine veda ettiğimi
Dudaklarımı kestiğimi
Kan akışımı terk ettiğimi düşünebilirsin


Gri bir tren istasyonundan kırmızı bir bilet aldığımı ve yırttığımı
Kırmızıyla donatılmış vitrin camlarını taşlarla indirdiğimi
Kırmızı renkli tüm araçları kundakladığımı
Ülkemin kırmızı çizgilerini
aşkın anayasasından sildiğimi düşünebilirsin


Düşünebilirsin işte bu hastalığımın son şiiri tan yerine
Bir daha koklamayacaksın devriminin ülküsünü
Bir daha esintilerin geceliğini omuzlarından sıyırdığını hissetmeyeceksin
Perdeleri bile değişecek açlığın
Öpüşmek de yasaklanacak kentlerde
Bu günden sonra hiçbir ölümlü kaza otobanları işgalden kurtaramayacak
Yarıda bırakılacak tüm tedavi süreçleri
Ansızın havalanmayacak meydanlardan gözleri kıpkırmızı güvercinler


Tüm alevlerin dibi ölecek bugünden sonra
Yangınlardan bahsedilmeyecek haber bültenlerinde
Bize ait sandığım tüm kırmızı renkli sanrılar
Füzeler, bataryalar, iktisat tabloları, iç savaşlar
yerlerini derinlere doğru uzanan bir yokuşa bırakacak
Bu günden sonra hiçbir gecekondu mahallesinde
Sömürülmeyecek hayat kavgası
Duyulmayacak baldırıçıplak çocukların şen kahkahaları
Hepsi bize dair terk edecek kırmızıyı


Ben de bize dair bütün hastalıklı amber kokularını asacağım gökyüzüne
İçimde ki işgenceyi daha bir fazla sahiplenerek
Daha bir fazla eksileceğim nefes darlıklarımdan
Kim olduğumu unutacağım kırmızıdan uzaklara yürüdükçe
Kopkoyu demlerden, çiçeklerden ,nüfus cüzdanımdan
Kapımın üzerindeki rakamlardan vazgeçer gibi
Bugünden sonra vazgeçeceğim bizden ...








.