Seni yutkunmalarından tanıdım kadınım,
Öpüşlerimde titreyişinden biliyorum.
Kuru çatlak dudakların bana mecbur,
Ilık nefesin akdeniz ateşine eş.
Özür dilediğimde gözlerinde her daim yaş,
Ve sen her üzülüşünde burdan öpmek istedim ben.
Belki gece sen kadar karanlık değil,
Ya da kahır çekmedi biz kadar.
Ömrünün geçtiği ocakbaşı ekmek sacı,
Buram buram ter kokar gögüslerin.
Ve her acıktığımda sen açtığında beyaz tenini,
Şimdi üzülesim var veya üzülesin gelir.
Her dudak aralayışımda çıkarken tütün kokulu nefesim,
Beni güçsüz kılıyor o vakit gitmelere dair kararın.
Tutup çıkarmak gelmiyor aklınınn ucundan bile,
Beni bu girdaptan,kör kuyudan.
Çaresizliğim bu yüzden,suskunluğum işte bundan.
Sana zayıflığım böyle bilmeni istedim,
Yinede sensiz çaresizim kadınım.
Yaşama dair ne yaşadıysak,
Hepsini senle birlikte özlüyorum.