Elimde yokluğun, yüreğimde suskunluğumla sana geliyorum
Ilık bir Mart gecesi şehrin yorgun kaldırımlarında
Tanıdık kelimeler arıyorum hep sevdama dair
Gecenin ıssız sokaklarında ıslak yakamozlar altında
Anılar labirentinde dolaşıyorum

Toprak yağmur kokuyordu, sokaklar ise yalnızlık
Yolların diken doluydu, ayaklarım kan revan
Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüyorum
Gecenin dar sokaklarında
Yüreğimle eziyorum tüm engelleri
Ayaklarımın altında çiğniyorum tüm dikenleri

Bir elimde mevsimin koynundan çaldığım ılık bahar kokusu
Bir elimde rüzgârdan aldığım bulutların ıslak mayhoşluğu
Bir elimde bir avuç güneş karakışlarda ısın diye
Bir elimde ise bir tutam umut karanlıklarda aydınlığa tutun diye

Sana geliyorum
Baharın ince dallarından derlediğim binlerce çiçekle geliyorum sana
Bir kelebek edasıyla yüreğimin eteklerine toplayarak yığın yaptığım
Çiçek özleriyle baharı karşılıyorum
Benliğimi sunuyorum sana senden habersiz
Gözlerimde henüz tomurcuklanmaya hazır yaşlarla sana bakıyorum

Sana geldiğimde,
En parlak yıldızları çalacağım gecenin zifiri kanatlarından
Her sabah yüzüne gülümseyen parlak güneş ışığı gibi içine dolacağım
Tüm hasretinle közlenmiş yüreğimle duyumsayacağım seni
Bir yağmur gecesinde saçlarına yağacağım
Gözbebeklerinden yuvarlanıp avuçlarında sabahlayacağım
Puslu gecenin yorgun sabahlarında
Bedenimle közleyeceğim günahlarımı

Şükran Demirtaş