GÖTÜRMEYİN ‘’BENİ’’


Ey rüzgâr! Hüznümü de al giderken
Ne beni anlayan var ne de onu
Takılsın ardına gelsin uzak diyarlara
Belki oralarda mutluluk düşer payına
Beni düşünme bakarım başımın çaresine
Bu şehirde istemese beni o zaman gelirim peşinden


Ey yağmur! Üzülme Benim için Gözyaşı dökme
Kaçıp, sığındığım caddeleri, kaldırımları ıslatma
Bırak o yalnızların son durağı olsun
Sen gel gözyaşlarını içime akıt, incinen ruhum kendine gelsin
Gözlerime yağ, umut tohumlarım yeşersin, benliğim temizlensin
Yüreğime yağ geçmişim, kinim, nefretim sel olup taşsın,


Ey kuşlar! n’olur n’olur girmeyin hayal dünyama
Yalnız bana ait olan saklandığım dünyamı almayın
Acıtmayın ruhumu, parçalanmış benliğimi götürmeyin
Parçalarımı savurmayın dört bir yana, götürmeyin beni
Bir başkası olmamı istemeyin, beni benden istemeyin
Onu, içimdeki yabancıyı götürün, kendim kalmak istiyorum

2010 DENİZLİ