![]() İKI KELIME ; SEN ve BEN .. IKILEME!
Şimdi biz,
ikimiz çarmıha gerilmiş bir gecede birbirinden uzaklaşan ıki yıldız gibiyiz; nedensiz... ne yapacağız , ne edeceğiz belirsiz.. Şimdi biz, ikimiz yeni doğmuş bir çocuğun ıki doğum lekesi gibiyiz ama renksizız.. sol’muşuz kaybolmuşuz yok oluyoruz sorgusuz... Şimdi biz ikimiz mutlu olmaya çalışırken elimize ve kalbimize bulaştırdık acıyı aşkı beceremedik biz bir de o yetmiyormuş gibi ayrılık g(ördü) ellerimiz şimdi biz beyazlar içerisinde birer noktayız görünmeyiz çünkü beyazız.. soğuklar içerisinde birer havamız hissedilmeyiz çünkü ayazız.. yani biz yani şimdi ’iki’miz artık bir (bile) değiliz. ikiyiz iki kişiyiz... Sid’Comandante(S. İsa DİNÇ ) |
biz bizliğimizi unuttuk
bir den iki olunduğunu bile... (çok güzel)