Umutlar yerini yasa bıraktı
Karardı allarım abi deyince
Gidişi gönlümde tasa bıraktı
Ayrıldı yollarım abi deyince

Anında kavruldu yüreğim pişti
Bende anlamadın bu nasıl işti
Sanki yüreğime yıldırım düştü
Kırıldı dallarım abi deyince
...
Gözlerime baktı manalı gözü
Ayrılıp giderken ıslandı yüzü
İçime mıh gibi işledi sözü
Perişan hallerim abi deyince

Ben onun aşkıyla dolup taşarken
Ferhat gibi yüce dağlar aşarken
Gönül bağım her gün bahar yaşarken
Kurudu güllerim abi deyince

Yolumuz ayrıydı kalpler bir idi
Gönlümü tarifsiz keder bürüdü
Gözlerimden kanlı yaşlar yürüdü
Çağladı sellerim abi deyince

Parçalandı yürek gayrı deremem
Bir daha ya görür ya da göremem
Saçlarımı ör dese de öremem
Uzanmaz ellerim abi deyince

Gökyüzü ağladı çekip giderken
Farkında değildi ayrıldık erken
Sarıldı boynuma veda ederken
Lal oldu dillerim abi deyince

Şu dünya başıma yıkıldı sandım
Kaç kez ağlayarak ismini andım
İnan ki kereme eş değer yandım
Savruldu küllerim abi deyince

Bu sevdamız türkü olsun dillerde
Ömrüm tükeniyor gurbet ellerde
Mecnun gibi kaldım kızgın çöllerde
Esmedi yellerim abi deyince

Sevda yeli esmez oldu serinden
Hasret oku yaraladı derinden
Bire değil ki hem de yedi yerinden
Kırıldı bellerim abi deyince

Vuslat hayaliyle ederken yâdı
Maziye karıştı aşkımın adı
Bir an da kalmadı ağzımın tadı
Acıdı ballarım abi deyince

Ozan yıldız sensin avare gezen
İçine sığmıyor efkârın bazen
Sazımın akordu tutmuyor düzen
Bozuldu tellerim abi deyince