Örtünmeyeceğim bir örtüyü dikiyorum yüzünün beyazlığına
sular yükselmiş
gökyüzü gri bir nükleer enerji sevişmelere
şairi olmayan şiirler
çocuğu olmayan çocuklar ve çıkmaz sokaklara gizlenmiş yankılara dokunuyorum
hüzünleri düşmüş bir şehir orkestrası
filler ölmüş
afrika karası yetimhaneler izliyor mekanik tanrıları
sol eli havada komedyenler uğurluyor zamanı
sağ elleriyle nuh işareti yapıyor tabiat atığı
piç kalmış söylemler
bir lunapark aranıyor füze kalkanlarının etrafında yeşeren çöl yüzlü çocuklara



Sen benim ölü yanımmışsın ve çoktan ölmüşsün diyorlar
ateşin etrafında dans eden çingeneler bakire dudaklarını Kingkonga kurban ediyor
bir morg kadar soğuk düşüncelerimde
cenaze töreni olmayan bir eylem doğuruyorum fişimi çekeceğim yakında



Aşksız bir sabah
yüzünün beyazlığı
parmaklarının morarmışlığını terkedeceğim
şişman kadınlar olacak son yolculuğun operasında
bir sahne daha çökecek içimin kaburga bültenlerine
sen benim akciğerlerimdin
geç kalmış bir birlikte öleceğiz cümlesi soluğunu yitirecek
nikotin ve votka kokusunu salgılayacak sonsuzluğa bedenimin gözenekleri
geri de kalanları dövmeli denizciler düşünsün



Sorgu odalarında
çapraz kafiye teknikleriyle çözülecek kaçamak bakışlarımızın gizemi
ki İçimi işgal etmişken inanç kelimesi
ben en çok sana inanmıştım itirafında bulunacağım yerçekimi kuvvetlerine
uçmak yasaklanacak rutubetlenmiş dört duvar aralarında
kanatları kırılmış bir bekleyişle
suskun
aşka ait olan intihar eylemlerimiz sürecek bunca eylemsizliğin içinde
Küresel bir deformasyona maruz kalmışken göz ucu manzaralarımız
gidip gözyaşı damlası satın alacağız köşedeki marketten



Yüzünün beyazlığında
yüzümün bembeyazlığında
sadece üstü kalsın üstad diyeceğiz
sadece üstü kalsın
yeni bir yaşamsal sistem daha çökecek yakında






...