0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1233
Okunma
Hayat mağlub eder insanı,bazen de kendi yenilir
İnsandır rakibi bu zorlu mücadelenin
Arenası ise dünya.
Mükafatı bir dilim ekmek,biraz da et-met
Yetmez mi dedim birader bu kadar zahmet
Arşı verseler doymam dedi,sen biraz sabret
Şaştım insanın bu acaip haline
İzledim onu gizliden gizliye
Çaldı çırptı,yaktı yıktı,kahrolası dünya yetmedi ona
Ah dedi,vah dedi,yine sızlandı , yine sızlandı
Veresim geldi elimde ne varsa
Acıdım haline,yok dedim islah olmaz bu
Kamış, kalem olur yazar,ney olur inler
Bulut yağmur olur ölü toprağı besler
İnek süt olur arı bal,balık; derya kuzusu bunlar
Ağaçlar; kiraz,elma,armut,incir,nar
Var gerisini sen say
Yetmedi mi bunlar sana ey insan!
Yetmez dedi,yetmez
Gözünü toprak doyursun dedim,döndüm arkamı gittim
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
