![]() Sevgim, Küllenen AteşimSevgim, Küllenen Ateşim Benim bütün sevgilerim avucumdaki kor ateşim... Geçen nedir dünden, değişenler neler Sade alın çizgilerim, biraz daha derin Ve onlara eşlik eden kalbim, şimdi olmuş gurbetim Zamane olmuş her şey Sevgiler zamane, vefalar zamane, hasretler zamane Bir benim aşkım zamana direnen: Kara sevda yine adı, yaşlanmamış, yaşamın ahını almamış Tıpkı eskisi gibi Yine yerle bir ediyor beni, yakıp yıkıyor Sürünmek şöyle dursun, yaşamdan bıktırıyor Evvelimi biliyorsun yıkık, dökük, harap Ahirimse meçhul, sabrım dermanımdan ırak... Benim bütün sevgilerim avucumdaki kor ateşim... Beklemeyi öğrendim aslında yarım insan yarım yaşam Her şeye rağmen sana kavuşmak benim asıl kavgam Pare pare olmuş yüreğim: söyle sen de mutlu olacak mısın? Bilmiyorum bu ateşlerde daha ne kadar yanacaksın Dünden sevgimden bugünüme mirasım Dayanılmaz hasretin ve dinmeyen gözyaşlarım Bugünümü bilirken yarınımı nasıl düşüneyim Ama umut etmekten başka var mı yaban ellerim?... Terk edeceğim bir gün bütün bunlara isyan kalbimi Öleceğim bir gün fotoğrafın elimde o acıklı halimi Üzerine düşen son gözyaşımla son nefesimi vereceğim Seni hep öyle bekledim ebediyete öyle gideceğim Gömeceğim kendimle o fotoğrafını kırık gül parçasını Ve hiç bitmeyen acılarıma komşu sol yanım o umutları Yangının adı vardı anlamını sen verdin Aşkın tadı vardı ama sen hasreti öğrettin Dedim ya işte benim bütün sevgilerim avucumdaki kor ateşim Şimdi ben bu haldeyim Rabbime değil kendime isyan etmekteyim Ölümü istiyorum ama bilmemekteyim: Koyulacağım tabuta hangi ağaç hangi fidan can verecek Bastığım hangi toz toprak kabrimin üstüne dökülecek Beni güneşten, derya olmuş hasretinden, o cennet gözlerinden Yeraltında bir oda: hangi mezar gizleyecek? Hasretin sevgimi değil artık beni aştı Ama sen beni kâğıtlar kadar anlamadın Kefenim şimdi gelinliğinin beyazı Seni sevmekten korkmadım Göğsümde yırtık bir fotoğrafın umuttan yılmadım Dilimde yazdığım son iki dize sensizliğe haykırdım: Seni beklediğim her geceyi bin yıl uzattım Cehennemi ben görmeden birkaç ömür yandım... Benim bütün sevgilerim avucumdaki kor ateşim... Yüzüstü bıraktım en sonunda kendimle sensizliği Çünkü senin bilemeyeceğin kadar tattım çaresizliği Yandım belki de bir ateşin dileyeceği kadar Her ateşe yeter yüreğim cehennem misali Sevmeyi uzun zaman önce kara gözlerde gördüm Ona her baktığımda sevmeyi ve enesi gördüm Yeknesakmış hasreti yeknesakmış sevgisi Ama o beni bir türlü sevmeyi öğrenemedi... Sana sesleniyorum kabrim: toprağınla dolar taşar mısın? Beni kimse sevemedi sen yanına alır mısın? Garip bir adamım, ne yarınım var ne de sabrım Şu dünyada bir karanlık gecem bir de sen varsın... Enes Başak www.enesbasak.wordpress.com |
Harika bir şiir daha okudum gönül sayfandan tebrik ederim kardeşim ,kalemin daim olsun,
saygılarımla
Bilal YILMAZ