3
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1530
Okunma
Gel Kİ
Ruhumu ezen birer yeşil zehir gözlerin
Ben her gün ölmekteyken sen yine gülmektesin
Sayende küf kokulu ’seviyorum’ sözcükleri
Sırtımı dönüp gidiyorum ummanına sensizliğin…
Bilemiyorum aylardır neden böyle olduğumu
Her gün doğmayı unutan güneşin gurubunu
Merak ediyorum artık her dizemin başında
Bir gün yine süsler misin gönlümün ufkunu...
Serzenişim sana değil hesapsız seven yüreğime
Her gün tadına baktığım ayrılık hançerlerine
Gel ki utansın senden, uğruna dökülen gözyaşlarım
Bir gün ömür de biter garip olan enesime...
Enes Başak
www.enesbasak.wordpress.com
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz