sayın arkadaşım,hepimizin bir gün aynı akıbete uğrayacağımız ölüm olayını çok açık bir şekilde şiir olarak yorumlamışsınız konu üzücü ama şiir olarak güzeldi. ölümün aşikarlığı karşısında yapacak bir şey bulamayız, "Ulvi olan sükuttur,ama insan çok yakınlarını kaybedince ağlayıp,üzülmekten başka bir şey yapamıyor.o ulvi sabır herkese vergi bir şey değil. Her insan, ölüm gerçeğine ister istemez bir tedirginlik, ürkeklik, bir çıkar yol bulma kaygısıyla yaklaşır.ama Allahtan gelen bu emre ne bir kimse karşı koyabilir,nede engel olabilir.ölüme karşı insanın aciziyeti, reddedişi ve ardından çaresiz feryatları duyuluyor bu şiirde.
sayın arkadaşım şiiriniz çok güzel ve çok anlamlıydı.kutlarım.puanım tam.
şimdi şiirinize ve yorumumu uygun iki güzel söz ekliyorum.hoşçakalın.

RİNDLERİN ÖLÜMÜ
Hafız'ın kabri olan bahçede bir gül varmış;
Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle;
Gece bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış,
Eski Şiraz'ı hayal ettiren ahengiyle.
Ölüm asude bahar ülkesidir bir rinde;
Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter.
Ve senin serviler altında kalan kabrinde
Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter.