Bütün burçlarımız düştü ey şiir
Bütün bayraklarımız düşman elinde
Görülen o ki
-Birkaç atımlık barutumuz-
Birkaç atımlık mısramız kaldı elimizde
-İki kere iki dört gibi-
Yenildik

Oysa ta başında
Nasılda istekli
Nasılda kendimizden emin
Nasıl da aşk doluyduk –Hatırla-

‘’İnanmak kazanmanın yarısı’’
Demiş ti bir bilge
Diğer yarısı da inanılmakmış gördük
Dört ten iki çıkarsa
-Çıktı zaten
Sen ve ben kalırız- kaldık zaten-
...
Şimdi
-şu anda-
Bir karar vermek zorundayız-Sen ve ben-
Bütün mısralarımızı ey şiir
Bütün silahlarımızı atıp
Ayakları altına düşmanın
Zulme
Kahpeliğe
İki yüzlülüğe
Teslim olmak var

Birde
Bir yolda
-Eskiden olduğu gibi-
Bilerek ve isteyerek
İnanarak doğru yaptığımıza
Yaşadığımız her şeye inanarak
Pişmanlığın zerresine bile
Zerresine bile yer vermeden yüreğimizde
Yürümek üstüne kahpeliğin

Şimdi
-Şu anda-
Bir karar vermek zorundayız
Sen ve ben
İşte onursuz ve acz içinde bir hayat
İşte sonraki hayata
Bir sonraya bırakılan bir destan

Ey şiir
Ey şiir
Ey şiir