![]() Gece
I.
Dizeleri korkmuş şiirlerim Umarsız kalır, Utanır Gece’den. Harfleri kendinden ırak Bir yavan kağıda barınmış Çöl kumundan sıcak. II. Görünür kılamaz Hiçbir şey İçimdeki ateşi, Gece kadar. Gece kadar Bağlayamaz hayata Hiçbir şey Sönmüş alevimi... III. Yaşamak Gece olur, Ölüm yine Gece’nin koynunda. Giderim, giderim Yine Gece’ye sarılırım yokluğumla... IV. Gece uyurken doğar güneş Ve anaforunda kaybolur sessizlik. Ay, yıldızlar serper üzerine Alem, rüyasında yaşar Gece’nin... V. Nefesler boğulur Gece’nin ellerinde Hasret, keder, hicran, gözyaşı. Ufacık bir bebek olsan da tüm masumiyetinle Varamazsın Gece’nin gözlerine... VI. Ortalık keşmekeş, Gece’nin varlığında, Bir ezgi duyulur, Belki de bir şair yok olur. Suç Gece’de! Gerçeğe kurulu hayaller zincirinde, Sürrealist isyanlar kolkola Suç Gece’de! VII. Çok mu ayıp, Aşık olmak Gece’ye Gündüz vakti Ceplerimde güneşle. Sen, beni bilme Karanlıkta gözükmem zaten Gece, Gece... VIII. Umutlar gizlenir kor dudaklarında Kayıp bir yaprak misali, Evinden çok uzakta Yemyeşil daha Ve ürkek hala Yok olmaz, Büyür Gece’nin ırmaklarında... IX. Boşa yaşamış hepsi Beethoven, Chopin, Tchaikovsky Ve bir garip Orhan Veli. Düşler kifayetsiz kalır, Seni görmemişse eğer fani, Melekler kanadı kırık. Hayır, birleşse de hepsi Anlatamazlar seni, Eşsiz Gece’yi... ................Gece IRMAKLAR’a teşekkürler............... |