Çoktan çıktı aklımın çivisi
Sökecek ne kaldı fikrimde
Zikrim bir ceviz masa
Oylum oylum nakışların
Darbe izinde kırılışlar
Söyle ey ömrü yokuşlum
Kabahat bende mi
Yoksa
Zamana zamansız inen çekiçlerde mi


ömrü yokuşlum...

ömür boyunca gördüğün yaşanmışlıklarının her biri zamana inen zamansız çekiçlerdir..acısı ve tatlısıyla.
mesela severiz.mutluluğu yakalarız lakin hayat hep böyle gitmez..acılarıda beraberinde getirir zaman(kader)..veya severiz mutluluğu yakalamayız...umutlar bitti derken birşey olur...yeni bir gün doğar ....veya sevdiklerimizi kaybederiz..sebebini kaderde ararız..elbette kaderdir..o zaman şöyle düşünebiliriz..kader insana tahsis edilen zamanıdır...... kader hükümdür.. bizler onun fügüranlarıyız...bir fügüranın gördüğü ve göreceği şeyler hayat basamaklarında hep yokuştur..çıkarsın ve inersin tırmandığında yokuştur..indiğinde de yokuştur..zoru başarırız..veya başaramayız.....zirvede kalma diye bir şey yoktur aslında ..zirvede kalan bir tek Allahtır..


yalnızlık;

bir sen varsındır..yek vucutta..yalnızsındır..yalnız olmadığını bile bile yine birşeylerin eksikliği içindesindir.... insanoğlunda bu bu ihtiyaç havva ile başladı .....hayatımızı tamamlayan bir nefestirtir ki ..adı aşkla gelen bir birliktelik...
sevmek güzel karşılıklı olduğunda.. ben saygıyı hep sevginin cocuğu olarak görmüşümdür..sevgi ve hoş görü olduğu müddetçe saygıda olacaktır...saygı büyümüyor yitikleşiyorsa..sevgi yaşlanmış demektir.. sevgimizi yaşlandırmıyalım..işte aşk sevgiyi yaşatan ulvi bir güçtür...aşkı öldürmüyelimm..kibirimizle..

.kibirin olduğu yerde aşk olmaz...bu sadece bizler için geçerlidir..yani ademoğlu için....parentez açıyorum...yoksa kibir Allahın gömleğidir derler..o ki kainata aşkla bakıp yaratandır..bizim ne haddimize..

şiirinizde yalnızlığı işlemiş zamana atıfta bulunmuşsunuz..yorgun gözlerimle yazdım:)) konunuya vakıf olmuşmuyum bilemiyorum güzel kalem... dışındaysam da af ola

kaleminiz daim olsun..yüreğinize sağlık ..saygılarımla esen kalınız..