Bir kadın çiz suya, özü berrak olsun,
Yüreğinde doğ, gözlerinde sır ol…
Rengârenk duyguların armonisi olsun hayat,
Sende açsın gözlerini, küstürme asla…
Ruhunun elinden sıkıca tut, bırakma …
Destek olurken yoldaşın olsun,
Sevginin tüm bakışlarında gör,
Bakan o bir çift gözü…
Konuş sessizlik lisanında,
Kimi zaman sesi de duyulsun, varlığının,
Özel olduğunu hissettir ki; sende özel ol,
Gökyüzüne bakarken, düşüncesi senle dolsun,
Sen gibi ol, seven ne ister ki başka hayattan…
Dinle sessiz çığlıklarını, anlamaya çalış,
Göreceksin ki; o zaman hep sen ondasın…
Saçlarına ellerinin sıcaklığı dokunsun,
Öyle bir yürek ol ki; sıkıca tutsun,
Onda yaşa sevginin evrenselliğini, doyarcasına…
Uzakta bile olsan, ruhun her gece,
Öpsün yalnızlığını, yanındayım desin…
Varlığın bir arkadaş, sevgili, can dost olsun,
Eksik bırakma, üşümesin nefesi…
Kırılmasın yüreği, umudunu söndürme,
Yoksa çizdiğin sudaki o kadın,
Dağılır deniz olur, yokluğunda boğulursun…


Oktay ÇEKAL
05.03.2012-18.15