Ben ölümü en çok kendime yakıştırırıdım
Nereden bilecektim senin hızlı davranacağını hain.

Hep şeytanla danseden
Ona çelme takmayı seven bendim
Utanmasızdı sevdalarım
Sevmeyi bir Çalıkuşu romanından öğrenmiştim.

Sokaklardı yerim yurdum
Sürünürdüm her gece
Islanırdım kan kusan bulutlarla
Sokak lambalarının altında uyurdum
Seni yokluğuma gömmek için.

Şekilciydi zamane sevdaları
Gözlerini bir kez de doğruluk kurşunuyla
Ben vuracaktım ben.
Ama olmadı
Ölümün öyle ani oldu ki
Cenaze namazına bile yetişemedim.

Ben ölmeliydim halbu ki
Öyle hazırdım ki.

Öpülesi bütün ellere sürtmüştüm burnumu.
Yerlere döşemiştim gururumu
Sek sek oynadılar çocuklar üstümde
Sol göğsüme soktular son tekmeyi.
Ama yine de beceremedim ölmeyi.

Sen çok hızlı çıktın çok.

Beni gölgelerin şımarık uzantısına astın
Bekle dedin
Geleceğim ay gökte kaybolduğunda koynunda..

Koynuma yıldızları bile doldurmuştum halbu ki
Ama gelmedin.
Ölümün soğuk mektubunu
Elime tutuşturan şeytan
Öptü beni buz kesen dudaklarımdan.

Al dedi seni sattı
Ölümü senden önce kucakladı
Sen burda asılı dururken hayata
O sana tekmeyi çoktan atıp
Ön sıraları kaptı.

Ölmemelitydin zalim,sen ölmemeliydin.
Benim hakkımdı ölmek
Önce ben ölmeliydim
Önce ben.



Ayvazım DENİZ