![]() Gül Kurusu Akşamlar
Yürür el yordamıyla zaman
Kör karanlıkları yırtarken ardında Dönüp baktığı ömür Bir kaç parça gülüş Kendi eliyle ördüğü hüzün. İnançları, duyguları nesi varsa Toplayıp attı sırtına derviş Seccadesine sinen uhrevi hazzı unutmadı Dünyayı döndüren onun yürümesiydi. Ağır ağır daldı Maviliklerden daha sonsuz Kızgın çölden büyük Bitimsizdi anlam Sıyırdı kendini geçen, buralı, dünyevi olandan. İçimden derin bir ah ile geçti İnsanlık ömrüyle eşitti gördüğüm Zavallı ben Hep haz peşinde koşup Sırıl sıklam olmuşum. Çek ellerini yalancı, şeytani olan Siz hiç var olmadınız Vaadler verdiniz durmadan Olmayan güçlerinizden türeyen dev bir yalan. Nefsin bir ileri bir geri haykırışları cınladı yüreğimde Bir ben var benden içerde Varsın gül kurusu akşamlar özlem olsun Ben iman dolu bir hayata doğayım yeniden. (Temmuz 2012 İstanbul) |