2
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1029
Okunma
vazgeçecek neyim kaldı söyle...
böylesine çıplak ve hiç kimsesiz kalmışken
sakın ortalarda bırakma beni
önce her şeyim sen olup
sonra gizlenme
bu yolun dönüşü yok
ya ileri ya ölmeli
canıma bakıyorum sen varsın
canıma kıyamıyorum sen varsın
ne ince bir çizgidir
şah damarımın arası
şahım bir bakar bir yok olur
bilirim aşkın sınanması
lâkin mecali bitmiş bacakların
pervane dönmüş çoktan küle
hadi deyiver de koşsun gayret
uykuyu ilaç etsin gözlerine
sen sen diye olsun sabahlar
yoksa bir azaptan öteye gitmez dünya
bir bulup bir yitirmenin yangınıyla...
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz