2
Yorum
1
Beğeni
4,8
Puan
3334
Okunma
Ey akşam , yine düştün kollarıma
yorgun bedenimin eğleşmeye gücü yok
bir mey sun ki dalsın gözlerim uykuya
ne yâr kalsın ne ser
ne dünden eser
yıldızlı bir örtünün altında
yalnızlığıma teselli ver...
değsin saçlarıma ayın on dördü
nemini silsin çiğ yağmış gözlerimin
öyle öksüz kalmış ki ruhum
bırak sığınsın koynunda
ne dert kalsın ne gam
ne aksın zaman
hayra yorulmuş düşlerde
kaybolayım her an ...
kanım çekiliyor vefasızlardan
diziliyor boğazıma insan yüzleri
hadi al koynuna da uyut beni
akşam rengi dudaklardan
içeyim bal şerbet
ne ateş kalsın ne kül
ne kırılsın gül
seriver geçmişin üzerine
simsiyah ince bir tül...
5.0
75% (3)
4.0
25% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz