7
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
3672
Okunma

sabah ışığım,
aydınlığım
içimdeki karanlık
çözülüyor seninle
yeniden kuruluyor
her sabah
dünya
evimin penceresinde
dünden kalmış
günahlar
kesik bir öksürük gibi
yakıyor boğazımı
kokluyorum
arınıyorum
iyi geliyor
demliğin tütsüsü...
seviyorum ne varsa
elimde kırık dökük
topluyorum
birleştiriyorum
bir oyun gibi
her sabah
bin bir ümit
kıyamıyorum
hepsi can parçası...
balkona gelen kuş
çöpün yanındaki köpek
sevginin en hası
olmasa da
verecek ekmek
uğramadan geçmiyor
yegâne dostum
öğret bana
nasıl olmalı sevmek
yüzüm ve ellerim
yıkanıyor kirlerinden
akıp gidiyor dün
kalmıyor havluda izi
alıyorum içeriye bugünü
usulca açtığım perdeden
ışığım , aydınlığım
her sabah
eksik olma penceremden
5.0
100% (6)