Dünya fani, insan vefasız olur,
Yavaş gitsen tembel derler be hocam.
Çalışıp çabalasan gece gündüz,
Dünyaya kul oldun derler be hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

Orta yolda gitsen sıkıcı derler,
Sessiz kalsan sana dilsiz derlerler.
Gülüp neşelensen deli derlerler,
Her hâline bir söz bulur be hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

Camide ağlasan gözyaşı döküp,
Cenazede dursan boynunu büküp.
Umreye gitsen de gönlünü söküp,
Yobaz oldun diye güler be hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

Susarsan cemiyet içinde eğer,
Dilsizsin der sana herkes bir haber.
Konuşsan bu defa çok bilmiş derler,
Her sözünü ölçer biçer be hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

İşe gitsen evde durmaz derlerler,
Dinlensen tembel diye söylerler.
Yolunu seçsen bile eleştirirler,
Her hâline bahane bulur hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

Akıl versen akıl verme derler,
Borç istese vermezsen derler.
Cömert olsan yine bir söz bulurlar,
İnsanların dili susmaz hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

Doğruyu söylesen kızar insanlar,
Susunca da seni suçlar insanlar.
Dünyanın sözüne aldırma hocam,
Gönlünü Hakk’a bağla her zaman.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.

Hüdayî der: halkın sözü bitmez hiç,
Her gönülde aynı düşünce olmaz.
Sen doğru yoldan ayrılma yeter,
Hak bilir kulunun hâlini hocam.
Üşüttü derler sana be Hocam hep.


18.06.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ