0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
Okunma
Ah, utanç, ağırlıksın bana! Ah, bulunç, bu erken
Kopuşta o kadar düş, hala direşken!
Ben, insan, ne zaman boş dermesi olsam
Şakakların ve dudakların ve gözlerin, ayaların,
omuzların ve yanakların!
O zaman dörtlüklerin ıslığıyla, çığlığıyla onların, işaretiyle,
Kasvetin berkliğiyle, gençliğiyle onun
Ben onları tüm feda ederdim, hücuma kaldırırdım onları,
Saldırırdım senin üzerine, ayıbım benim!
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
