Unut beni istiyorsan,
adımı gecenin en derin taşına göm.
ve sesimi rüzgârın bile uğramadığı bir uçurumda bırak.
Arkana dönme sakın
Çünkü dönülen yollar,
yalnız küllerini arayan yangınlara çıkar.

Bitti diyorsan,
bırak son sözü sessizlik söylesin.

Unut beni
Unut beni can,
unut gitsin

Derler ki
mesafe yalnız zayıf sevdaları çürütür
hakiki aşk
zamana karşı sabırla dikilmiş bir ağaçtır.
Kökleri toprağın altında değil,
kalbin görünmeyen yanı başında dikili

Kavuşamayız diyorsan,
göğün kandillerini bir bir söndür.
Ben yine de gecenin alnında
senin adını taşıyan son yıldız olacağım

Unut beni
Unut beni can,
unut gitsin

Aramızda bir şey yoktu deme.
Yokluk bazen
varlığın en ağır ismidir.

Bak
Kalbim,
içinde ezanları susmuş eski bir şehir gibi
kendi harabesinde dolaşıyor.

Her çırpınış
adını unutmamak için direnen
yalnız bir kuşun kanadıdır.

Unut beni
Unut beni can,
unut gitsin

Zorla açmaz hiçbir gül.
Hiç bir mevsim,
vaktinden önce bahar olmaz.
Ben seni değil,
sende bıraktığım ömrü uğurlayacağım.

Belki bir gün
adın, içimde pas tutmuş bir anahtar olur
hiçbir kapıyı açmayan,
ama hiçbir kapıdan da atılamayan.

Unut beni
Can, unut
Unut gitsin

İpler kopsun.
Her düğüm kendi yazgısına düşsün.
Gönlün yumağı dağılsın gecenin koynuna.
Belki o vakit
yollar seni kendine götürür.

Tutmayacağım seni.

Çünkü bazı yolcuları
eller değil, kader uğurlar.

Unut beni
Unut beni can
unut gitsin

Bugün bana aldırmazsan,
yarın vakit sana aldırmaz.
Devran,
sessiz bir değirmen gibi döner.
İnsan en çok
kendi ektiği gölgede üşür.

Ve en harlı ateş bile
bir gün kendi külünü örter.

Senin de alevin söner.

Unut beni
Unut beni can,
unut gitsin

Bir gün,
gecenin en tenha vaktinde
sözlerim kapını çalarsa,
Birisi söylemişti dersin.

O zaman gözlerinden dökülen yaşlar,
yalnız su olmaz;
gecikmiş pişmanlığın
taşa yazılmış duası olur.

Unut beni
Unut beni can,
unut gitsin

Doğru değilmiş meğer
ne özün,
ne sözün.

Şimdi susuyorum.

Eyvallah

Bu sana değil
içimde ölmeyi öğrenen sevdaya
ettiğim son vedadır.

Unut beni
Unut beni can
Unut
Unut gitsin

Nasıl olsa

Ben seni de unuturum

Çünkü zaman,
en sert kayaları bile aşındıran görünmez bir nehirdir.

Ve insan,
en sonunda
kendisinden geriye kalan sessizliğe dönüşür.


Ayşe Kavak