ve böyleydi hayat
bir vardın bir yoktun
öyle de
nereden bilebilirdim
bunu bir kuşun
ölümüyle anlayacağımı

ve hayat böyleydi işte
nereden ne anlam çıkaracağı
sanki sana mı bağlı...

küçük bir sığırcıktı oysa
küçücük, minicik bir yavru
bir afet gibi yağmur
meğer afetiymiş sığırcığımın...
yuvadan düşeni kurt kapmadı
bu sefer... ben bulmuştum.

akşam eve döner dönmez
yanına koştum
yere düşmüş bir iskelet
kabaran tüyler
ıslanmış, bulanmış
gözü yarı açık
yavrucuk öyle bakakalmış.
dondum ben
buz gibi dondum
o an o an, içimden koptum

bahtsız doğmuş yavrucuk
ne bilsin
onca hünerli el varken
a yavrucuk
yoksa beni mi buldun?

böyleydim ben sanki,
hep böyleydim
tutamadım ya kanadından
yanağından okşarken
elimde kaldın

sığırcık yavrusuydu işte
bildiğin...
benim için farklıydı oysa...
avucuma ilk aldığımda
inan çocuk gibi heyecanlandım
baktım güzel dudağına
ve tutamadım kendimi
öpmek için uzandım

a yavrucuk,
bu akşam sen gittin
ben de kalakaldım.
ardından...
sanki donakaldım
hüzün yağdı gözlerime
bırakamadım
a yavrucuk,
affet beni
dilerim gittiğin yerde bulursun
annenin sıcak, yumuşak
kanatlarıyla saran
pamuk bedenini..
ve ben de hiç olmayan
cana can katan şefkatini

sen gittin ben kaldım
sanma
gittin belki ama
bu zindanda ben
duvarlara bakakaldım...
nolur affet beni

20.05.2012