soğuk duvarların arasındaki pencereden
baktığım iki çınar ağacı vardı
zaman o kadar eskiydi ki
zaman sanki hiç akmıyordu

mevsimlerden, turuncuyla karışık buruk bir yeşil
gövdelerin ezildiği
kahve ayak altlıkları, tabanlar
ezil ezil

içimin titrek kırılgan dallarıydı
mevsimin yaprakları;
organları içli içli oh çekerken,
çatık kaşlı solgun üvercinler

kanatsız alemlerin
uçsuz bucaksız delikanlısı
ben bilinmeyen ormanların
en vahşi kaplanı

elefantlar ki
bir tek o diyarda böyle adlandırılırdı
elefantlar, bozkırların güneşle buluştuğu
mersin a-gonyalarında

içimde öksüz soruların
hiç tınılanmamış
cevaplarında kulaklarım;
kulaklarım
elefanya’nın en büyük kulakları

çıkmaz dalgaların
üzerine serildiği
bir yarım ay gibi, göller;
yeşil bulanık

ah esmeralda,
beni sen bu diyarlarda
bıraktın uçurum uçurum
sessiz bir dönergeç gibi.

07.01.2019