HALKLARIMIZ

İşçi Hüseyin’i gördüm az önce
Tamtam çalıyordu, koyuydu teni
Üzerinde yırtık, yarım giysiler vardı
Bir damla su vardı elindeki yaprakta
Gözleri iri, ağzı büyük, dişleri beyazdı
Ağırca döndü, gülümsedi güneşe sonra…
Taranta’yı gördüm az önce
Zonguldak’taki bir maden ocağından
Yukarı doğrultup başını
Selamladı balyozuyla güneşi…
Elizabeth’i gördüm az önce
Sırtında sarılıydı bebesi, Tom idi adı bebenin
Kara peçeler tutsak etmişti bedenini
Çıkamıyordu sokağa kadınlığından
Çıkardı eldivenini, kaldırdı kolunu
Son kez el salladı güneşe…
Rıka’yı gördüm az önce
Yeşilliği toplamıştı önlüğüne
Laz İsmail’e çay yapacaktı evinde
Doğrulttu kamburlaşmış belini,
Bir yeşil yaprak uzattı güneşe…
Bir adam gördüm sonra
Tüm iyilikleri yutmaya hazır kocaman ağzı vardı
Bir tutam balçık aldı kanlı tenine
Fırlatmak istedi kanını güneşe
Dünyanın bütün dillerini biliyordu bu adam
Tos topak karnı, şişkin cepleri vardı
Yürüdü ezmek için, kaldırdı ayağını
Bebeği, yeşili, yaprağı…
Devrildi yere apansızın
Hüseyin’in Rıka’nın, Taranta’nın
Görünce güneşte buluştuklarını…