Bizim evin bir altı vardı
Sevgililer buluşurdu kaçamak…
Ayıbını görmezliğe verip,
Gözlerini içerlerdi yangınlarının…
İzlerdim usulca ücradan,
Tılsımlarını budalalıklarının…
Bizim evin bir altı vardı
Sütçü amca bisikletini dayardı,
Yorgun duvarına sokağın…
Yılları sağıp doldururdu çanağına
Çığırtkanlığı içimi sarardı ılıkça…
Sevincimden gözlerim dolardı duyunca…
Bizim evin bir altı vardı,
Kuşlar içine yuva yapardı…
Toprağını umuda kararlardı;
Susardım…
Yüzleşmekten korkardım,
Uçurum rengi, rüzgâr kanatlarıyla…
Bizim evin bir altı vardı;
Babam her gece beni çağırırdı,
Yankısını kıtalar duyardı;
Kaçardım…
Huysuzlanır ağlardım…
Bizim evin bir altı vardı;
Bütün iyilikler orda saklıydı…
Bir de sen saklıydın…
Ah…
Şimdi kızma ama
Seni deyince hatırladım;
Bizim evin altı
Aslında
Hiçbir zaman olmadı…