Bazen hayatın öyle bir noktaya gelir ki;
Yapman gerekenler konusunda hiç bir fikrin olmaz.
Nerde konusup nerde susacağını bilmessin.
Hatta bazen elini ayagını bile nereye koyacağını şaşırırsın.
Bazen işte öyle anlar gelir ki;
Hayatında sorun olmadığına ağlarsın.
Aglamak için izlediğin filmler olur ya da.
Ya da gider bir kahve alırsın ve,
Oturursun koltuğa.
Sonra ağlamaya başlarsın.
Nedensiz.
Aglamak için bir şeylere gerek duymadığını hissedersin.
Yalnız olmak yeter.
Bu kadar özgür olmak yeter ağlamaya bazen.
Yalnızlığımı seviyorum derken kendini avuttuğunu anlarsın,
Sonra tekrar ağlarsın.
Bazen olur böyle anlar işte.
Gidememek istersin.
Özgürlüğünü kısıtlıcak birini ararsın.
Sevmek istersin,
Kıskançlıklarda hayat bulan bir aşk istersin.
Olmaz ama işte.
Olmuyorsa zorlamayacaksın işte.
Anadan doğma yalnızız biz işte.