Şehrin bir yanında mezarlık vardır,
Sessizce bekleyen nice can vardır,
Taştan mermerlerden evleri vardır,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Kimi genç yatıyor, kimi ihtiyar,
Selam versen sana vermez bir cevap,
Der ki mezar taşı: Ben deydim bir can,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Mezarcılar kazmış yeni bir mezar,
Toprakla uğraşır, elleri kazar,
Alışmış bu işe, gönlüne sığar,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Her gün nice cenaze gelir yanına,
Girer birkaç metre toprağın altına,
Ağlar sevenleri acı adına,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Anamız babamız yatar orada,
Kim bilir yerimiz hangi tarafta,
Bir gün biz de döneriz o toprağa,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Dışarıdan görünmez kabir halleri,
Bilinmez içerde geçen günleri,
Rabbim korusun tüm müminleri,
Son durak orası, ahiret kapısı.

İnsan hep düşünse o dar mekânı,
Unutur dünyayı, geçici malı,
Orada kurtarır Allah’ın rahmeti,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Günahım aklıma gelir mezarda,
Rabbim yardım eyle zor olan anda,
Korkuyla yürürüz Hakk’ın yolunda,
Son durak orası, ahiret kapısı.

Hüdayi der: Ümitsiz olma kulum,
Rahmetle doludur Rabbimin yolu,
Seversen Allah’ı, Resul’ün nuru,
Yardım olur elbet, sev Yaradan’ı.

11.05.2011//KIRIKKALE
HIDAYET DOGAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ