Anne.. Annelerimiz.. Menfaatsiz, hesapsız, karşılıksız, koşulsuz bizi biz olduğumuz için seven istediğiniz an başınızı omzuna yaslayıp ağlayabileceğiniz, önünü ardını düşünmeden herşeyinizi anlatabileceğiniz, fedakar-cefakar yokluğunda yeri hiç bir şeyle doldurulmayan tek yegane özel varlık(larımız).

Boşuna dememişler; Ana her derde deva imiş. bir evlat pir olsa da anaya muhtaç imiş.

"ah.. ne hayatlar ümidiyle zamansız yollara düştük..
ilk yenilen biz değildik elbet, gün oldu dünyaya küstük
ağlama anne benim için ağlama
ben de herkes kadar aldım acılardan
ağlama anne benim için ağlama
ben de herkes kadar yandım..
sen ne olur çocukluğumu sakla
tek kalan bu elimde avucumda.."

Ahh annesi hayatta olmayanlar için telaffuzu en zor kelime:((
İşte belki de sırf bu yüzden sevmez oldum anneler-babalar gününü. Hele hele babamı kaybettikten sonra hiçten sevmez oldum özel denilen günleri:((
Sevmiyorum çünkü; zaten unutulmayan acı, yokluğu daha bir dokunuyor daha bir acıtıyor daha bir kanatıyor kapanmayan acıyan-acıtan yaraları böyle zamanlar. Sızladıkça sızlıyor yüreğin derin hüzünle. Daha yalnız olunuyor daha çok dokunuyor kalabalıktaki yalnızlık. Daha çok üşüyor yürek yokluğunda daha bir büyüyor yokluğu, onsuzluk.
Bu dünyadan göçmüş tüm annelerimize Allahtan rahmet diliyorum. Mekanları cennet olsun her birinin.

Evet sevmiyorum böyle özel denilen günleri. Annelerinden uzakta-gurbette olanlar var. Ha deyince gidemeyecek ha deyince gelemeyecek mesafelerde olanlar.

Sevmiyorum çünkü.. ve en önemlisi; tek güne sığdırılmamalı sevgi-sevmek ve bu sevgiyi göstermek.

Sevmiyorum zira bir de tüketim toplumu haline gelindi-getirildik. Aldın mı hediyeni tamam bitti! Bu mudur bu kadar mıdır yani sevmek, sevgiyi göstermenin yolu!

Daha denecek çok söz var ama zaten epey uzatmışım lafı. Bir dokun bin ah işit misali oldu affola...

Ama.. Ve.. madem ki var böyle bir gün var kutlamadan geçmekte olmaz:)) Tüm annelerin, annelerimizin Anneler Gününü kutluyorum.
İyi ki varsınız. Yaşımız kaç olursa olsun, yaşlarınız kaç olursa olsun hep size ihtiyacımız var gölgeniz varlığınz yeter bize. Allah başımızdan eksik etmesin sizleri.

'Şiir' içsel hesaplaşma sorgu, burukluk hüzündü ama bir o kadar da güzeldi.
Üstelik (/) kesme işareti kullanmayı bir sözü birden fazla manalandırmayı seven biri olarak ziyadesiyle beğendim doğru ve yerinde kullanılmış.
Kutlarım içtenlikle...

'Anne ben geldim
dizlerin duruyor mu başımı koyacak?!'

Sevgiyle...