Çocuk şaşkın, adam kararlı.
Olmaz olamaz,
İlle de namaz...
İstanbul’da otogarda
Otobüs sabah namazına duracak mıydı?
Çocuk bilet satmanın telaşında
Soruysa cevapsız, cevapsa kararsız...

Adam kayboldu kalabalıkta
Binlerce kişinin içinde... biriydi işte,
Sıradan, dikkat çekmesiz...
Çocuk şaşkın, ben çaresiz...

Ben ki bulurdum;
Bir kılıf bir çare uydururdum.
Taş oldum kalakaldım
Arkadan bakakaldım,
Ne yüzünü gördüm
Ne muhabbet ettim.
Bütün bilgilerim iflas etti
Kendimi cahil hissettim...

Bir sızı saplandı içime,
Canım yanıyordu,
Acıyordu bir yerlerim...
Otobüs durmalıydı,
Namaz kılınmalıydı...
Uykudan hayırlıydı namaz,
Ve yolculuktan...

Nasılda harcamıştım namazları acımasız
Nasılda mazeretlerim çoktu.
Oysa çokta kitaplar devirmiştim,
Ne de çok bilgiliydim...

Çocuk şaşkın; adam kararlıydı
Bense yüzünü göremedim...
Taş oldum kalakaldım,
Arkadan bakakaldım.
selahattin cansız
2005-08-27