6
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
1755
Okunma
yağmur düştüğünde tenime
kokundaki hasretim içimce ıslanıyordu
ve ben adını koyamıyordum...
günler ıslak
Güneş kırıktı
sen mevsimden çekilir iken
Kış üstüme örtülüyordu
yokluğun
benliğime yabancı bir soğuktu
üşüyordum
içimdeki özlemine
gözüm gibi bakıyordum
kendimde
ağlamak ise çare
yer, gök arası
kirpik meşelerinden daha yakındı
bölünmüş çocukluğuma
aşınmış geçmiş
giz yarına sürme çeker iken
kırlaşmış kuşkun’la
dilinde ki artık cümlelerin
hudutları bitmiyordu
sıkıştırdığın zamana
hamile kalıyordum
ve
rahim bir türlü çocuk tutmuyordu
işte
yüzümde ki duvar
ondan boyasızdı
üstüme giydirilen ömür
pusulasız ve eskiyordu
Tanrının dudaklarından
gecenin
karanlık diline düşmüştü
çokluğum
azalamıyordum zamandan
bir türlü
nedense!!!
03/05/2012 Çorlu
5.0
100% (9)