Uçuk bir sergüzeşt
ılgın bir sesleniş içerilerden
içerilerden biri seslenir
isli
kurumlu
nasırlı
hafif kırık çatlak uçuk bir ses

Sana hediye ettiğim hıçkırığa iyi bak
onu sev
boğazın her tıkandığında
ayaklarını biri gıdıkladığında
şakağına dayanmış bir öpücükte hatırla
hatırla
hatırla
ona iyi bak


Bestelediğim rüzgar saçlarına ulaştığında
onu eski bir dostu ağırlarmış gibi ağırla
uzun uzun bakın birbirinize
bırak onu sana şöyle bir sıkı sarılsın
okşasın saçlarıı
okşasın
okşasın ve bitsin



Uçuk bir sergüzeşt yüzümdeki an
bir bardak dolusu suda kopan fırtınada
yitti gitti biti

Son intihar işçisinin de işine son verdi şeytan
Şeytan beyazı akladı
hakladı


Çitişti benliğim kendimle
her çözüşümde paradoks
depresif ablak suratım gülümsüyor
gülümsüyor tortularım en derin kuytularım
gülümsüyor çocuklarım
gülümsüyor deliliğim

bakalım birgün bu deliliğim iyi olacak mı
çitişen bedenim ruhuma acıyacak mı



ufukta kanımdan bir çizgi
çizgi
çizgi
sakin ürkek bir yazgı


ufuktaki kızıllık
an
sergüzeşt


ufuktaki benlik
bin senelik