Merhaba yürek sızım

senden sonra yarım kalan herşeyden yazıyorum bu şiirimi
ve yaşamak bu kadar ağır gelmemişti bana
hiç sevmedim bu şehri senden sonra
hangi köşe başından geçsem
sanki ayrılığa yenik düşmüş sarhoş bedenlerle dolu etrafım
kimi ağlamaklı,
kimi hüzünlü,
kimi efkarlı sanki
hepsinde kendimi buluyorum
benim gibiler işte anlayacağın
hadi yürek sızım sende ağla beni...

off , neden geliyorsun ki durduk yere hatırıma
yine darmadağın ediyorsun aklımı
ya gel bitir şu ayrılık denen illeti
ya da al götür yüreğimden tarumar eden kendini
sevda sancısı sarıyor bedenimi
gözlerime vuruyor acılarımın yan etkisi
hüzünleniyor duygularım dile geliyor göz yaşlarım sonra
seni anlatıyor her damlası
hepsinde de şerefsizliğinin damgası
hadi yürek sızım sende öl beni..

Gel demen kafiydi aslında
vurup alnından yalnızlığın sana müebbet yaşardım bir ömür
gelseydin,
bende ki beni bile kovardım kendimden
hadi çık gel yürek sızım
işgalin altında kalan hayallerim var
yokluğuna esir düşen uykularım
beni yalnızlığın zindanlarında mahkum etme prenses
cennet bildiğim gözlerine haps et gözlerimi
en çok zemheri geceler anlar halimi
ya da yürek sızım sende sor beni...

Neyse,
çok yordum sol yanımı yine
sana sevdam arşa yükselmekte bu gece
gel de tavaf et sensizliği sevdan ile yüreğimde
hadi yürek sızım sende sev beni...