1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1280
Okunma
hep acıyan yanlarıma denk geldi şiirim
şöyle oturup da ağız tadıyla
iki mısra dizemedim
ya gözyaşı bulaştı kenarına
ya hüzün koktu
ya yanıktı körkütük...
halbuki yazacak ne çok şey vardı
aydınlık ve güleç
doğan günden başlayıp gecenin yıldızlarına
methiyeler düzebilirdim uzun uzun
vuslatta iki aşık yakalanabilirdi kafiyelerime ansızın
ama hep ayrılık oldu satırın sonu
yüzüme koyduğum tebessüm
yetmedi şiirlerimi güldürmeye...
belki bir ümit bundan böyle
kalemi aldığımda elime
ana yüreği, evlat kokusu, dost muhabbeti
ya da sadık bir sevgili dillenir de
şöyle oturup ağız tadıyla
keyfini çıkartırım mısralarımın...
Şiirin sahibi
Cevap Yaz