Rüzgarların uğultusunda
Yanlızlığın gazelini dinliyorum.
Kuşların cıvıltısında,
Yanlızlık nağmelerini.

Orman içinde’ki bir fidanın
Yanlızlık ızdırabı bu bendeki.
Yağmur taneleri değil,
Yaprak uçlarından yere düşenler
Yanlızlık gözyaşları bunlar.

Sende yanlızsın mormenekşe
O köhne taşın dibinde.
Mahsun bakma öyle,
Benim derdim bana yeter.
Boynun bükme artık.
Gör anla beni gözüm hep sende.

Ben yılların yanlızıyım bu orman içinde.
İlk şafaklarda gördüm seni tanıdım.
Öyle güzelsin’ki o köhne taşın dibinde.
Bükme boynun güzel çiçek
Gözüm hep sende.

Gül biraz neşelen, dağıl etrafa
Gözlerim sana doysun çoğal biraz.
Serpil, serpil yayılda gel yanıma,
Gir gölgeme.
Dörtbir yanım senle dolsun
Senin kokun bana,
Benim gölgem sana yeter.
Bitsin artık bu mahsunluk
Boynun bükülmesin.
Bitsin artık bu hasret, bu yanlızlık.

A.İ.A. 22.11.96