Kim bilir kaç zamandır kalbim aşka tutuklu
Ferhat gibi çaresiz, Mecnun ile yoldaşım.
Nikâh düşmez yüreğim hayallerle yavuklu
Yalnız kendi kendimle yorgun gönül savaşım
Bir türlü uslanmıyor, benim sevdalı başım.

Her gece düşlerime giren peri kızıydı
O’nun yeşil gözleri, O’nun tatlı nazıydı
Hasretiyle kalbimi vuran ince sızıydı
O benim çılgınlığım, gönlümdeki telaşım
Bir türlü uslanmıyor, benim sevdalı başım.

Yazdığım mısraları gözyaşımda sakladım
Gerçek olan her şeyi kendime yasakladım
Kirlenen duyguları hayallerle akladım
Peri kızıydı duam, aşk için yakarışım
Bir türlü uslanmıyor, benim sevdalı başım.

Yaşam heyecanımın sebepsiz durgunluğu
Sevgisiz bir hayatın gönüllü yorgunluğu
O benim sularımda narin yüzen bir kuğu
Hayaller sanki gıdam, ekmeğim, suyum, aşım
Bir türlü uslanmıyor, benim sevdalı başım.

Hangi yol benim gibi ayak sesine hasret
Hangi aynada yansır, böyle hüzünlü suret
Şeytan diyor bir daha sevmemeye yemin et
Sonunda anladım ki kırkı geçiyor yaşım
Yine de uslanmıyor benim sevdalı başım.

Mecnun’un Leyla’sını tanımaması gibi
Kerem’in Aslı ile birden yanması gibi
Hayalin gerçeklere dayanmaması gibi
Bir gün masal bitecek, bir başıma kalmışım
Sonunda uslanacak benim sevdalı başım.

EMİN ZEYBEK
Şubat 2011