Çiçekler açarken buz gibi estin
Her mevsim bahardım güz ettin beni
Ne diye selamı sabahı kestin
Sellerce çağlayan göz ettin beni.

Giderken attığın uçuruma bak
Sayende düştüğüm şu duruma bak
Hele bak ezdiğin gururuma bak
Ayaklar altında toz ettin beni

Ayrılık nehrinde akıyor mecran
Canımı yakıyor bu aşkı icran
Başımda efkârın gönlümde hicran
Bitirip tükettin az ettin beni.

Yok artık keyfim de yok fiyakam da
Hüzzamın elleri her dem yakamda
Sanki her bestede her bir makamda
Ağlayıp inleyen saz ettin beni.

Terkedip gittiğin günden bu yana
Halimi mecburum sanki beyana
Gıybete malzeme oldum duyana
El âlem dilinde söz ettin beni.

Kaçacak değildim attığın oktan
Şikârın olmaya razıydım çoktan
Aşkımı kaybettin belki hiç yoktan
Haraba çevirdin düz ettin beni.

Hasan hüseyin yılmaz