dolaştım kumsalda yine sensiz

çıldırdı sessizlik

boynunu büktü sevdam


gözlerimde yaş sağnak sağnak süzülürken martılar okşadı saçlarımı omzunu uzattı rüzgâr


koptu içimde fırtına

gönlümün kıyısında şaha kalktı yüreğimin ortasından vurdu dalgalar


zaman ki yorgun

aşk ki vurgun

ah deryasında boğulduğum dalgalar



sürüklendim anbean ömür anaforunda



...




anladım ki

incittikçe incinirmiş yürek ki kıyamam incitme kendini ey canım




anladım ki

başkalarına derman oldukça iyileşirmiş yaralar dermanın olayım ey canım




anladım ki

başkaları mutsuzken mutlu olamazmış insan güller açsın ruhunda hep mutlu ol

ey canım




çalarken yardan yara ne çok yara almışsın incitirken inci inci meğer incinmişsin ince ince


gel usul usul nota nota sarayım dindireyim acılarını



gel ey


gel öpeyim ufundan ey hayat








sabiha )küçüktüfekçi