öylece ağsız dilsiz
nice kör gecelere bitimsiz
taş deyip geçme öyle
bir yokla da demlerini
neler ifşa eder sana han merdivenleri


kaç parmak gelirdi ilk konulduğunda
milyon seneler yattı dağ kovuğunda
parçaları kaldı sayısın bilmez
akılsız başından tabanlar çeker
nice sevdalı konuğunda
dile gelir söyler sana han merdivenleri


acıların okkalısın istersen
kulağın koy da dinle
ne karayağızların derdi inler derinden
beterin de beterinden
ikram eyler sana han merdivenleri


tam yarı aşındığına
çağ’lar sunuldu beylere sultanlara
kaçarısın bilinir ferman elinden
hangi uyruktan gelirsen gel
kendi dilinden dinler seni han merdivanlari


sanma ki kalfalar cila sürdü parlaklığına
yürek yağlarıdır şule’si
demeden hiç bir intizara bu neyin nesi
karıncalar yuvasında kalan
demleriyle demler seni han merdivenleri







kasım