Sahipsizlikti , ruhsuzluktu aşk
Bulan mutlaka kaybeder ,
Kaybeden bir gun tekrar kazanırdı
Kartlar açıktı çünkü suç ortada
Hoyrattı acımasızdı aşk
Yağmurun yağmasına aldırmaz
Kızgın çöllere ,baş eğdirmez
Hiçbir ses dınlemez
Sadece ayın gölgesi düşünce suya;durulurdu
Deli dolu bir serseriydi aşk
Hiç yorulmaz,ayakları kanatırcasına koşardı
Hele buldumu kafayı dünyaya sataşır ,
Her şişenin dibinde kendine bile kızar
Pişman olup sevdiğine sonra tekrar severdi
Kibirliydi ,kendini beğenirdi aşk
Boy aynasında değil dev aynasında görürdü kendini
Hep ımkansızı sever ama kavuşmadan ölmezdi
Bir efsaneydi aşk
Dudaklarımızda sanki zorla ezberletılmış bir sözdü
Hep vardı binlerce yıldır
Sarışındı ,esmerdi
Bir zamanlar Şirin bir zamanlar Leylaydı
Bunca derde, kedere aldırmadı
Hiçbir zman bitmedi ,tükenmedi aşk...


A.ÖZGÜR EGEMENLER