bir gece saçlarına düşsem kar olup,
uğruna erisem, dağılsam saçlarında...
gülümsemen yetecek bana,
t i t r e k t i t r e k, korkarak avuçlarına düşerken.
olsun senin ellerindeyim nede olsa...

kartopu yap, kardan adam yap benden.
burnuma havuç dik istersen,
gözlerim kömürden olsun,
tıpkı senin gözlerinden...


bakma s o ğ u k olduğuma önce,
ben sana ısınır eririm,
sen benden korunmak için,
eldiven giyer, atkı takarsın,
ateş yakarsın...
olsun ölümüm senin elinden ya yeter.
sonra akşam olacak sen bırakıp gideceksin.
pencerenin ışığı yanacak en sarısından.
yakacak en karasından içimi...
unutacaksın geç saatlerde beni,
işte o zaman başlayacak can erimelerim...


sin olacağım duygularıma, sessizce,
alacaksın kızarmış ellerinle beni,
ben gözlerinde erirken...
sen konduracaksın veda buseni...
bir avuç gözyaşı kalacak bu aşktan kalan...
akıp düşeceğim toprağına...


sabah baktığında kürümüş olacaklar yollarından beni,
senin ayaklarına sarılamayacağım,
dizlerine kapanamayacağım,
sen kirlenmiş göreceksin kaldırımlarda,
umursamayacaksın...
olsun ben günümü yaşadım ya,
seni gördüm ya, seninle oldum yeter bana..
ama niyet eriyene kadardı...
can erimelerim başladı yeniden...
öldüğümü bilme,


yine geleceğim...
eski sevda beyazlığım olacak,
eski sevmişliğim...
eski temizliğim ellerinde...
koşacaksın yine bahçemizde...
ben yeniden dağılacağım.

senin ellerinde olmak çok güzel,
ama kalbim dayanamaz,
canımdan eriyeceğim...