Kimsesizliğimin damar çatlatan sukutundayım
Yosunlaşmaya yüz tutmuş yalnızlığımın aynasısın aslında
Paramparça olmuş dört bir yanı duygularımın
Başımı yaslıyacağım sırtımı dayayacağım bir gönül kapım kalmamış
Yalnızlığımın içerisinde fakirliğimle yazıyorum sana
Yoksulluğumun fakir ellerini tutarmısın korkmadan sevdanla
Hayatımın dümenine yol verirmisin kalp geçidinden
Yoksa köprülermi kurarsın? yine deryalarımın başlangıçlarına
Kelimelerimin zenginliği sessizliğimin fakiriyim ben
Yalnızlığımın fakir elleriyle yazıyorum sevdama
Haretinden parçalanmış bir yeleğim ,sevginin soğuğunda
Üzerimi ısıtacak sevdanı bırakırmıydın giderken bana
Ben bir dilenciyim sevdan yolunda
Çıkmaz sokağının sokak lambasındaki yakamozunum aslında
Aslında ben senin için hep var olanım
soğuğunda yazının sıcağı,sıcağında sonbaharınım ben
Ben senin yoluna çıkan küçük bir çakıl taşıyım
Ayağınla ezebileceğin bir tekme atabileceğin kadar küçük
Büyük bir yüreği göremeyecek kadar AMA sın sen aslında
Sefil olmuş nasırlaşmış ,ellerimin hasret kokan yanısın sen aslında
Bitmek tükenmek bilmeyenimsin yüreğimde
Ve son sözümsüz özümsün sen aslında
Yüreğime son darbesini vuransın sonumsun aslında
Hayatımın penceresinden baktığım da kapatabileceğim
SON PERDESİN SEN
EVET SEN SON SENARYO SON OYUNUMSUN SONUMSUNNNN...


Aynil OĞUZKURT