Bir hazandı gönlüme doğduğunda,
Yağmur yağıyordu.
Ve sen yağmur damlaları gibi aktın yüreğime,
Her damlanda burcu burcu çiçekler açtı gönlümde,
İçim seninle sırılsıklamdı.
Akıttığın her damlanın,yüreğimde ki sesini dinliyordum.
Anlamak istiyordum içimde ki fırtınayı,
Sanki geçmiş ve yaşadığım tüm sevgilere inat
Sanki,seni bekliyormuşçasına
Sanki,seni özlüyormuşçasına
Öyle doğdun ki yüreğime,öyle aktın ki içime...
Bulutlarına sarılmış yağmurun şimşeklerini çakarcasına
İçim seninle sırılsıklamdı.
Yüreğim titriyordu.
Yağmuruna sarılmak istedim.
Sanki çorak toprakların,suya duyduğu özlem gibi.
Oysa...Oysa hiç böyle yağmurlar beklememiştim.
Oysa...Böyle yollar hiç gözlememiştim.
Ne var ki bal gözlüm,yağmurunla yeşerdim.
Baharda açan yaprağın dalına sevdası gibi,
Son baharımda bak birden çiçeklerim bile açtı.
Sende bana mı saklamıştın yağmurlarını?
Sende özlemlerini bulutlarına mı yüklemiştin gülüm?
Tüm zamanları ve tüm sevgileri durdururcasına,
Beni mi beklemiştin bal gözlüm.
Biliyor musun;
Yağmurum dinmiyor,yüreğimde derin bir sızı var.
Sağnak sağnak bir sevda taşıdın yüreğime.
Hasret oldun,özlem oldun,bir tutku oldun içimde.
Sanki ben seni, sen beni özlermişçesine.
Sanki ayrılıp,kavuşup bu anı beklermiş gibi.
Sanki sensizken,seninle sözleşmek gibi.
Öyle aktın ki içime,öyle çağlayanlarına boğdun ki beni
İçim seninle şimdi koca okyanuslar misali.
Duyuyor musun birtanem beni?
Benim oldun,canım oldun,can oldun.
Tüm fırtınalarına gönül açtım kucak kucak.
Bırak yağsın yüreğime,sakınma ne olur benden yağmurlarını.
Öyle sevda dağları büyüttüm ki içimde seninle,
Bir değil bin yıl yağsanda yüreğime,
Seni...Seni seviyorum bal gözlüm
Bilki gönlüm hep ama hep seninle...

Aynil